یک مشت زندگی که به هدر رفت

به مبهم ترين روش ممكن قاطي آدمها مي لولم هنوز زنده ام هنوز سه شنبه ها ميرسند و دوشنبه ها و يكشنبه ها هيچ چيزي تغيير خوشايندي نميكند هرروز پر از خواب ميشوم و صبح ها پراز خميازه و شب ها پراز بي خوابي هرروز ميخواهم سه شنبه امتحان رانندگي بدهم و صبحش خواب مي مانم دوباره از خانه تا محل كار به خواب هاي دري وري ام فكر ميكنم به آن پسر لاغره و دست هاش به كله پوك ب...

ادامه مطلب